Dé prijsvraag die vernieuwende ideeën voor betere zorg en welzijn mogelijk maakt!

Ideeënbank

Benieuwd naar vernieuwende ideeën die bijdragen aan betere zorg en welzijn van oudere migranten? In deze ideeënbank vind je er ruim 60. Het zijn niet de eersten de besten. Ze zijn door de initiatiefnemers met hulp van het Zorgvernieuwingsatelier vertaald naar een projectplan.

  • Filter op Deelnemer Online Favoriet 2016:

  • Filter op Vakgebied:

  • Cultuursensitieve screening op kwetsbaarheid


    Jaartal: 2016
    De kwetsbaarheid van een oudere is een belangrijke voorspeller van zorgbehoefte en hangt samen met risico’s op het verliezen van onafhankelijkheid en een afnemende kwaliteit van leven. Onderzoek laat een sterke samenhang zien tussen etniciteit en kwetsbaarheid. Het ontbreekt echter nog aan een screeningsinstrument naar kwetsbaarheid van oudere migranten. Dit project zet in op het doorontwikkelen van de Tilburg Frailty Indicator (TFI), zodat deze ook de kwetsbaarheid van migrantenouderen in kaart kan brengen. Concreet resultaat is een website met de screening, aangevuld met passende cultuursensitieve verpleegkundige interventies. Het instrument komt ook beschikbaar via een app voor smartphone of tablet, die een kwetsbaarheidsscore kan berekenen. 
  • De Migrantenbrug


    Jaartal: 2016
    Voor professionals is het vaak lastig om aansluiting te vinden bij oudere migranten. Wederzijds onbegrip maakt het moeilijk een goede werkrelatie op te bouwen en dat geeft de hulpverlening een kleine(re) kans van slagen. De Migrantenbrug werkt met een pool van oudere migranten van niet-westerse afkomst. Zij kunnen hulpverleners assisteren en adviseren. Door hun kennis van de oorspronkelijke taal en cultuur en hun levenservaring spelen ze een cruciale rol bij het overbruggen van culturele verschillen. De deelnemers zijn breed inzetbaar op het gebied van zorg en welzijn, schuldhulpverlening en bijvoorbeeld thuiszorg. Tijdens tweewekelijkse bijeenkomsten delen ze hun ervaringen en coachen zij elkaar.
  • VitaLab! Leiden-Noord


    Jaartal: 2016
    Zorgprofessionals vinden het lastig zich in te leven in een andere cultuur. Ze ervaren angst om het 'niet goed te doen’. In het VitaLab!, een onderzoeks- en uitvoeringslab rond vitaliteit, gaan mbo-studenten in gesprek met migrantenouderen. Ze halen informatie op over de wensbeelden van de ouderen als het gaat om zorg, maar ook om voeding, plezierig leven en omgangsvormen. De jongeren maken op basis hiervan onder meer trainingen voor zorgprofessionals en welzijnswerkers. De combinatie van praktische en academische kennis en kunde (Leyden Academy doet ook mee) leidt tot vernieuwende denkkracht. Succesvolle interventies worden samen met het onderwijs duurzaam ingebed.
  • Muziek terwijl u zorgt


    Jaartal: 2016
    Muziek roept herinneringen, verhalen en emoties op. Het is een van de laatste elementen die het brein verlaten als iemand bijvoorbeeld dement wordt. Muziek bevordert het autobiografisch geheugen en activeert de oudere. Dat verbetert de gezondheid en de kwaliteit van leven. ‘Muziek terwijl u zorgt’ is een digitaal platform met liedjes uit diverse culturen én digitale radioshows. De muziekbibliotheek bevat speellijsten op basis van land, cultuur en leeftijd. In de radioshows zitten muziek, gezellige praatjes en nuttige informatie voor ouderen, familie én verzorgers. De zorgverlener zoekt samen met de cliënt of naaste een speellijst of radioshow uit, die vervolgens eenvoudig af te spelen is op een iPod of mp3-speler.

    Bekijk de video >
  • Thuis in Amstelveen


    Jaartal: 2016
    Dit project probeert oudere migranten te vinden en hun zorgvraag én talenten in beeld te krijgen. De aanpak werkt met rolmodellen of ‘boegbeelden’. Dit zijn ouderen met verschillende achtergronden, die een training krijgen in het afleggen van huisbezoeken, het voeren van gesprekken en het motiveren van wijkbewoners. ‘Thuis in Amstelveen’ brengt de verschillende groepen met elkaar in gesprek, door hen te verbinden op gemeenschappelijke talenten en behoeften, bijvoorbeeld koken of handwerken. Zo nodig krijgen mensen een ‘welzijnsrecept’ van de huisarts: een verwijzing naar creatieve activiteiten, vrijwilligerswerk, sport en bewegen of een combinatie hiervan. Dé uitkomst bij klachten waarvoor geen medische of psychologische behandeling nodig is.
  • Migranten klaverjassen niet


    Jaartal: 2016
    Ouderen worden in Suriname opgevangen door hun familie. In Nederland hebben de jongeren echter vaak geen tijd om voor oudere familieleden te zorgen. De doelgroep heeft slechte toegang tot maatschappelijke voorzieningen en dreigt tussen wal en schip te vallen. Dit project biedt allereerst een woongroep voor oudere Surinamers, die er met thuiszorg zelfstandig kunnen wonen. In de gezamenlijke huiskamer zijn ook andere oudere migranten welkom bij diverse cultuurspecifieke activiteiten. Een speciale hospice biedt zorg in de laatste levensfase, die rekening houdt met de cultuurachtergrond van de cliënt. Dus met veel ruimte voor traditionele rituelen (met zang en dans) die in bestaande instellingen als geluidsoverlast worden ervaren. 
  • Virtueel wandelen door Marokko


    Jaartal: 2016
    Verveling is een groot probleem voor veel oudere migranten. Zij hadden verwacht terug te keren naar hun geboorteland en hebben daarom vaak geen plannen gemaakt hoe ze hun oude dag in Nederland kunnen invullen. Ze hebben weinig kennis over de mogelijkheden voor een zinvolle dagbesteding. Daarnaast zijn veel oudere migranten lichamelijk amper actief. Dit project pakt beide problemen aan. Een interactief bewegingsprogramma brengt de oudere letterlijk in beweging: zij wandelen op een loopband in een virtuele omgeving, terwijl ze kijken naar beelden uit Marokko. Het toevoegen van omgevingsgeluiden en een spelcomponent kan bijdragen aan een nog realistischer én plezieriger beleving.
  • De Activiteitencarrousel


    Jaartal: 2016
    Scholen, verzorgingshuizen en buurthuizen willen graag meer verbinding tussen jong en oud realiseren. In dit project organiseren twee ‘multiculturele’ middelbare scholen samen met buurt- en verzorgingshuizen een activiteitencarrousel voor migrantenouderen. De leerlingen doen life skills op, waarmee ze na hun opleiding beter kunnen integreren in de maatschappij. Ook komen ze meer te weten over andere culturen. De ouderen op hun beurt worden weer ‘gezien’. Het contact met de jongeren van de scholen geeft energie en creëert herinneringen waar ze later met een warm gevoel aan kunnen terugdenken. Het project ondersteunt de verzorgings- en buurthuizen en passant bij de uitvoering van hun kerntaken.
  • Bara & Baklava


    Jaartal: 2016
    Dit project wil oudere migranten en hun mantelzorger(s) uit Suriname, Marokko en Turkije informeren over waar zij terecht kunnen met hun zorgvragen. Samen met de hulpvrager en mantelzorger gaat Bara & Baklava vervolgens professionals informeren waar zij bij deze doelgroep op moet letten. Dat gebeurt aan de hand van rolmodellen: tien migrantenouderen en mantelzorgers die op de foto gaan en van wie het ‘zorgverhaal’ wordt opgetekend. Beeld en tekst komen terecht op een expositie en in een boekje. Tijdens informatiebijeenkomsten en spiegelgesprekken komen zorgprofessionals met migrantenouderen en mantelzorgers met elkaar in contact. Het perspectief van de oudere migrant en diens mantelzorger komt zo voelbaar dichterbij.
  • Passende zorg in kleurrijk Almere


    Jaartal: 2016
    Van de Almeerse 65-plussers is bijna 10 procent migrant of vluchteling. Velen leven in isolement en maken weinig gebruik van bestaande voorzieningen. In de diverse gemeenschappen is veel bereidheid om ouderen te ondersteunen, maar familieleden ervaren tegelijkertijd gêne om hulp te vragen. Zorggroep Almere werkt al met zorgambassadeurs in de wijkverpleegkundige teams. Deze ambassadeurs zijn vertrouwd met de leefwereld van migrantenouderen, spreken hun taal en inventariseren de ondersteuningsbehoefte via huisbezoeken. In dit project verbreden de ambassadeurs hun aanpak en slaan de brug naar het sociale domein. Zo signaleren zij hiaten in sociale voorzieningen en identificeren ze mogelijke steunbronnen in eigen kring.
  • Zin!


    Jaartal: 2016
    Ouder worden in een ander land brengt onherroepelijk levensvragen met zich mee. Oudere migranten zijn mogelijk gebaat bij betere begeleiding bij zingevingsvragen. Het project ‘Zin!’ omvat een onderzoek naar de toegevoegde waarde van dergelijke begeleiding van mensen in een maatschappelijke achterstandspositie, zoals migrantenouderen en mensen in opvanginstellingen. Het onderzoek meet gedurende meerdere jaren zowel kwalitatief als kwantitatief de veranderingen in waardeoriëntatie, zelfredzaamheid en leefstijlverandering bij oudere migranten. Het onderzoek overstijgt de verschillende levensbeschouwelijke kleuren van geestelijke begeleiding. Door te spreken van ‘zingevingsbegeleiding’ kunnen de resultaten vertaald worden naar iedere levensbeschouwelijke stroming, en naar de algemene geestelijke begeleiding.
  • 'Het verhaal van je Leven'


    Jaartal: 2016
    Door het vertellen van hun levensverhaal bekijken ouderen het leven positiever. Een gevoel van trots geeft ze zelfvertrouwen, noodzakelijk om je goed te voelen en de buitenwereld tegemoet te kunnen treden. In ‘Het Verhaal van je Leven’ schrijven vrijwilligers een zogeheten ‘levensboek’ voor oudere migranten. Fragmenten uit hun verhalen worden met foto's of andere illustraties op een website geplaatst. Tijdens bijeenkomsten op verschillende plekken in Rotterdam vertellen de oudere migranten hun eigen verhalen, of een ander leest fragmenten uit hun levensboek voor. Zo maakt een breed publiek kennis met de moed van migranten om een nieuw leven op te bouwen in een ander land.

    Bekijk de video >
  • Van alleenstaan naar samengaan!


    Jaartal: 2016
    Alleenstaande oudere migrantenvrouwen ‘vragen nergens om’.  Ze maken nauwelijks gebruik van het aanbod van zorg en welzijn en zijn zeer afhankelijk van hun (klein)kinderen. De meesten zijn heel weinig zelfredzaam. Met dit project kantelen we dit naar eigen kracht. Twee vrouwen uit dezelfde buurt, worden met elkaar in contact gebracht. Zo ontstaan koppels, die in een volgende fase tot groepjes van zes tot acht vrouwen uitgroeien. Zij  komen bij elkaar thuis, koken en eten samen, terwijl thema’s zoals gezonde voeding besproken worden. Vanuit deze ‘cirkels’ vergroten de vrouwen hun netwerk en bewegingsruimte. Vervolgens wordt met hen een persoonlijk plan gemaakt: leren computeren, eigen geldzaken beheren? Met lokale partners worden mogelijkheden kortgesloten.

    Bekijk de video >
  • Coöperatie 'Jasmijn Zorgt'


    Jaartal: 2016
    Migrantenouderen zijn vaak afhankelijk van hun familie. Ze zijn niet in staat om zelf de ondersteuning van hun welzijn goed te organiseren. In dit projectidee biedt een coöperatie een plek waar oudere migranten kunnen aankloppen voor steun, gezelschap en klussen in en om het huis. De dienstverleners zijn gemotiveerde vrouwen met diverse culturele achtergronden, die (nog) geen aansluiting kunnen vinden bij de reguliere arbeidsmarkt. Dit projectidee biedt dus uitkomst voor twee groepen die zonder extra ondersteuning tussen wal en schip dreigen te vallen. Omdat een coöperatie van de leden zelf is, ontstaat er een sterke binding van de vrouwen bij het initiatief.

    Bekijk de video >
  • Passende continentiezorg


    Jaartal: 2016
    Onderzoek laat zien dat er binnen de groep oudere migranten sprake is van onderdiagnostiek en onderbehandeling van incontinentie. Dat komt deels door het taboe op deze problematiek en deels door taalbarrières. Maar waar het probleem precies zit, is niet duidelijk. Dit project brengt daarom allereerst in kaart waar de belangrijkste drempels zitten bij oudere migranten met incontinentieproblemen. Dat gebeurt in het kader van een hbo-afstudeerproject. Op basis van de uitkomsten wordt vervolgens eenvoudig voorlichtingsmateriaal ontwikkeld. Uiteindelijk ontstaat er een toolkit die gebruikt kan worden om niet-westerse migranten te bereiken, te informeren en te behandelen op een manier die passend is voor deze doelgroep.

    Bekijk de video >
  • Kofi en Anja aan de keukentafel


    Jaartal: 2016
    Gemeenten hebben geen gericht beleid voor migrantenmantelzorgers en er bestaan geen specifieke interventies om hen te begeleiden. Terwijl juist deze groep ondersteuning nodig heeft, zoals blijkt uit onderzoek. In dit project zijn migrantenmantelzorgers en (zorg)professionals co-researcher in een ontwikkeltraject naar effectieve samenwerking in een zorgnetwerk rond een client. In het onderzoek achterhalen de deelnemers samen hoe de formele en informele zorg voor migrantenouderen kan worden verbonden. De betrokkenheid van (zorg)professionals en migrantenmantelzorgers als medeonderzoeker bevordert de samenwerking en dialoog. Een concreet resultaat: een (digitale) infographic voor migrantenmantelzorgers en (zorg)professionals met praktische tips.

    Bekijk de video >
  • Mix & Stich


    Jaartal: 2016
    In onze huidige samenleving gaat het steeds vaker om verschillen: allochtoon tegenover autochtoon, vitaal tegenover kwetsbaar. Het benadrukken van verschillen werkt echter verlammend en zet mensen buitenspel. Verschillen zorgen voor een gesloten maatschappij met ongezonde relaties. Resultaat: eenzaamheid, wrok en wantrouwen. Dat kan anders, door met elkaar te bouwen aan vernieuwing en het creëren van verbindingen. In Mix & Stich gebeurt dat heel concreet. Oudere vrouwen (65+) geven hun traditionele handwerktechnieken door aan jonge vrouwen, die deze integreren in nieuwe lifestyle-uitingen. Uitgangspunt: van elkaar leren, technieken doorgeven, elkaar ontmoeten en het vergroten van welbevinden door het creëren van levenszin. De achterliggende visie: meer welzijn, minder zorg!

    Bekijk de video >
  • Slimme zorg in je eigen taal


    Jaartal: 2016
    Oudere migranten die chronisch ziek worden – bijvoorbeeld na een beroerte, bij Parkinson of dementie – vallen vaak weer terug op hun eigen moedertaal. Goede logopedische begeleiding van deze groep is lastig, omdat er te weinig meertalige logopedisten zijn. Als deze oudere migranten geen logopedie in hun eigen taal ontvangen, stoppen ze met communiceren, worden eenzaam en kunnen uiteindelijk niet langer zelfstandig thuis blijven wonen. In dit project leren meertalige logopedisten en studenten om online logopedie te geven. Dat gebeurt met daarvoor al beschikbare software, waaraan nieuwe talen kunnen worden toegevoegd. Ook zijn spraak- en taalgames beschikbaar, waarmee de oudere migrant zelfstandig thuis kan oefenen.

    Bekijk de video >
  • Zelfhulp voor migrantenouderen


    Jaartal: 2016
    Zelfhulp is dé manier om mensen minder afhankelijk te laten zijn. In dit project komen oudere migrantenvrouwen, die vaak in een isolement leven, onder begeleiding van jonge migrantenvrouwen wekelijks bij elkaar. Zij krijgen voorlichting over zaken als mantelzorg en een gezonde levensstijl. Zo begeleiden de jongeren de ouderen op weg naar een zelfhulpgroep. Ook gaan de groepen erop uit om leuke activiteiten te ondernemen en af en toe te bewegen. Voor de jongeren betekent het project een kans om veel te leren over het begeleiden van ouderen. Voor de ouderen is het een mogelijkheid hun isolement te doorbreken en aansluiting te vinden bij de Nederlandse samenleving. 
  • Mondiale Maaltijden


    Jaartal: 2016
    De oude dag is een periode van overdenking, waarbij ook moeilijke levensvragen opdoemen. Begeleiding van ouderen bij zingeving is soms nodig; het werkt verzorgend, herstellend én preventief. Mondiale Maaltijden biedt zorg- en opvanginstellingen maaltijden, geserveerd op de belangrijke levensbeschouwelijke dagen van verschillende culturen. Migrantenouderen bereiden samen met medewerkers van restaurant Syr (dat werkt met voormalige vluchtelingen) maaltijden die passen bij de levensbeschouwelijke jaarkalender. Het herdenken van de eigen tradities zet aan tot het stellen van vragen over het eigen leven. Geschoolde vrijwilligers bieden daarbij begeleiding. Tijdens de maaltijden ontstaat een waardevol contact tussen migrantenouderen onderling, maar ook met ouderen van andere levensbeschouwingen en culturen.
  • Drie generaties in gesprek over welzijn


    Jaartal: 2016
    In migrantengemeenschappen wordt de zorg voor ouderen als een bijzondere plicht ervaren. Oudere migranten verwachten dat hun kinderen hen helpen, maar de omstandigheden maken dat vaak moeilijk. In dit project gaan studenten van verschillende opleidingen (én verschillende nationaliteiten) van Hogeschool Rotterdam zo’n honderd oudere migranten interviewen over hun (toekomstige) wensen op het gebied van wonen, welzijn en zorg. Dat levert uiteenlopende scenario’s op, die worden besproken in focusgroepen met ouderen, hun kinderen en kleinkinderen (de studenten). Op basis hiervan gaan de initiatiefnemers samen met woningcorporaties, de gemeente, zorg- en welzijnsaanbieders en ontwerpers op zoek naar de mogelijkheden om de wensen van migrantenfamilies te realiseren.

    Bekijk de video >
  • Films over passende zorg


    Jaartal: 2016
    Bij migranten heerst niet zelden een sociale druk om ouderen zo lang mogelijk door de familie te laten verzorgen. Andere zorgoplossingen zijn vaak nog onvoldoende bekend. Deze situatie zorgt voor overbelasting van mantelzorgers en spanningen binnen families. Dit project werkt aan inspirerende films over migrantenfamilies die in goed overleg passende zorg voor oudere migranten organiseren. Het zijn positieve en herkenbare verhalen over de totstandkoming van het familieoverleg. De films belichten mogelijkheden van informele zorg, thuiszorg, mantelzorgondersteuning, dagbesteding en verpleeghuiszorg. En ze laten zien wat een goede samenwerking met huisarts en wijkverpleegkundige kan opleveren. De films ondersteunen migranten om vanuit eigen regie zelf keuzes te maken.

    Bekijk de video >
  • Een wereld aan ontdekkingen


    Jaartal: 2016
    Turkse, Marokkaanse en Somalische ouderen zijn vaak eenzaam, hebben weinig kennis en informatie over het ouder worden en weten niet waar ze eventueel hulp kunnen krijgen. Tegelijk willen mensen uit deze groepen elkaar graag meer ontmoeten om samen leuke dingen te doen. Dit project organiseert samen met ouderen een cyclus van preventieve activiteiten gericht op ontmoeting, ontspanning en informatie. Denk aan informatieve workshops over ouder worden, digitale vaardigheden en zelfzorg, aan creatieve workshops rond koken of muziek maken, en aan actieve workshops gericht op bewegen en ontspannen. Studenten Zorg en Welzijn en Multimedia Design denken met de ouderen mee over de omgang met digitale media.

    Bekijk de video >
  • Manys = waar kom je vandaan?


    Jaartal: 2016
    Dit project biedt een reeks korte filmpjes met persoonlijke gesprekken tussen Marokkaanse ouderen en hun (klein)kinderen. Ze worden verspreid via online community's (en moskeeën en buurthuizen) en inspireren jong en oud om met elkaar te spreken over zorg en ondersteuning van (groot)ouders. In de filmpjes vertellen ouderen trots waar ze vandaan komen ('manys' in het Marokkaans). Ze praten open over ouder worden en over issues die vaak nog met taboes en schaamte zijn omgeven. De filmpjes worden ondersteund met discussies op sociale media-forums. Zo bereikt het project in korte tijd de huidige mantelzorgers én ouderen, maar ook (klein)kinderen die in de toekomst voor hun ouders zullen zorgen. 
  • Overbruggingsbuddy voor oudere migranten


    Jaartal: 2016
    Het Radboudumc werkt al langer met buddy’s voor patiënten met een migrantenachtergrond. Het gaat om vrijwilligers die de moedertaal van de patiënt spreken en de cultuur kennen. De buddy’s hebben een onafhankelijke rol in het contact met patiënt, familie en zorgverleners. Hun inzet verbetert het welzijn van de patiënt tijdens de ziekenhuisopname. Om een eventuele terugval na ontslag te voorkomen, kan deze vorm van zorg worden uitgebreid naar de eerste lijn. Dat gebeurt door de Overbruggingsbuddy’s. Bij ontslag wordt de voortzetting van de buddyzorg besproken en overgedragen aan de eerste lijn. De Overbruggingsbuddy activeert de oudere migrant en biedt voorlichting en ondersteuning, ook aan de familie.

    Bekijk de video >
  • Cultuursensitieve valpreventie


    Jaartal: 2016
    Recent onderzoek laat zien dat oudere migranten twee tot drie keer vaker bang zijn om te vallen dan autochtone Nederlandse ouderen. Ook hebben zij een grote behoefte aan kennis over valpreventie en valangst. Deze angst kan leiden tot het vermijden van activiteiten, een toename van valincidenten, een vervroegde opname in een verpleeghuis en een afname van kwaliteit van leven. De bewezen effectieve interventie Zicht op Evenwicht besteedt nu geen aandacht aan relevante culturele aspecten bij preventie. In dit project wordt Zicht op Evenwicht in co-creatie met de doelgroep op maat gemaakt voor oudere migranten. Vrijwilligers uit migrantengroepen krijgen een training om mededocent te kunnen worden.
  • Oudere migranten digitaal actief


    Jaartal: 2016
    Hoe bereik je laaggeletterde migrantenouderen die weinig digitale ervaring hebben? Door een applicatie zo simpel mogelijk te maken, bijvoorbeeld met de TicTag-stempel. Daarmee kunnen ouderen heel eenvoudig op een touchscreen tikken zonder dat ze tekst hoeven te lezen of ingewikkelde bewerkingen moeten uitvoeren. De techniek werkt met eenvoudige intuïtieve iconen en een gesproken interface. Met eenvoudige handelingen met de stempel kan de oudere zelf aangeven hoe het met het welbevinden of de gezondheid gaat en welke vragen hij of zij heeft. In reactie op deze informatie kan passende hulp sneller en effectiever worden ingezet, waarbij ook ondersteuning op afstand tot de mogelijkheden behoort. 
  • Multicultureel Gezondheidswinst Centrum


    Jaartal: 2016
    Niet-westerse islamitische migrantenouderen hebben vaak een slechte gezondheid en ondervinden achterstanden op sociaal vlak. In het Multicultureel Gezondheidswinst Centrum (MGC) kunnen Marokkaanse ouderen terecht voor gesprekken met sleutelfiguren met dezelfde culturele achtergrond. Samen onderzoeken ze de persoonlijke situatie van de oudere. De gesprekken stimuleren de bezoekers om mee te doen met verschillende activiteiten, zoals koken, handenarbeid, wandelen en bidden. Het uiteindelijke doel is dat zij hun leefpatroon verbeteren. Huisarts en wijkverpleging krijgen een rol in het meten van de gezondheidswinst. De sleutelfiguren worden deels gerekruteerd uit de bestanden van het Centrum voor Werk en Inkomen. Zo activeert het MGC ook mensen die in de bijstand zitten.
  • Verleid me tot vertellen


    Jaartal: 2016
    In de zorg voor ouderen met dementie lukt het vaak onvoldoende om migrantenouderen te bereiken. De afstand tot hun belevingswereld is voor zorgverleners soms moeilijk te overbruggen. ‘Verleid me tot vertellen’ wordt een interactieve ‘belevingskoffer’ die nieuwsgierig maakt naar de belevingswereld van de oudere migrant. Kleuren, motieven, geluiden en geuren komen samen in materiaal dat herinneringen ophaalt en herkenning oproept, en mensen zo verleidt tot vertellen. Het materiaal moedigt de gebruikers aan om meer van elkaar te weten te komen, zodat duidelijk wordt wat het welzijn van de ouderen kan verbeteren. Het materiaal ondersteunt het gesprek in de verschillende fasen van dementie.
  • Grijze Koppen Orkest voor migranten


    Jaartal: 2016
    In muziek komen uitersten, die in het gewone leven soms zo schuren, bij elkaar. Uit onderzoek bij kinderen en ouderen blijkt bovendien dat muziek in de hersenen processen op gang brengt die bijdragen aan mentale en lichamelijke gezondheid. De initiatiefnemers van het Grijze Koppen Orkest – dat nu al werkt met autochtone ouderen – zijn ervan overtuigd dat deze effecten ook voor oudere migranten opgaan. Muziek is immers universeel. In dit project worden een jaar lang wekelijkse workshops gegeven. Die monden uit in feestelijke en ontroerende concerten in verschillende wijken. Uiteindelijk ontstaan veelkleurige wijkorkesten met ouderen van diverse komaf. Samen muziek maken overbrugt verschillen op een heel plezierige manier.
  • Verbinding als basis voor welbevinden


    Jaartal: 2016
    Uit onderzoek blijkt dat de zorg beter kan voldoen aan de behoeften van migrantenouderen als er zogenoemde sleutelfiguren worden ingezet. In dit project maken jongere Nederlanders met buitenlandse wortels de verbinding tussen oudere migranten, hun familie, zorgverleners en mantelzorgers. Het aanbieden van zorg en ondersteuning vanuit bestaande sociale contacten, helpt de oudere migrant in zijn of haar ontwikkeling naar meer zelfredzaamheid. Door voortdurend contact te onderhouden, speelt het project ook in op de eenzaamheid bij oudere migranten, zonder dat dit probleem zelf de kern wordt van het gesprek. Er komt bovendien een mentaliteitsverandering op gang om ouderen zo veel mogelijk zelf de regie te laten nemen.

    Bekijk de video >
  • Hoezo mantelzorg?


    Jaartal: 2016
    ‘Hoezo mantelzorg? We zorgen gewoon voor elkaar!’ Dat is het motto van een project dat ‘onzichtbare’ allochtone mantelzorgers ondersteunt, versterkt en verbindt, onderling en met vrijwilligers. Uitgangspunt is het koppelen van formele en informele organisaties en het versterken van sociale netwerken. Dat is hard nodig, want allochtone mantelzorgers worden over het algemeen niet bereikt door de reguliere (formele en informele) zorgaanbieders buiten de eigen gemeenschap. Het project sluit aan bij ideeën en initiatieven die de partners in de wijk aandragen. Dat levert een groot draagvlak op. Eerdere ervaringen elders in Rotterdam laten zien dat deze participatieve aanpak voorziet in een grote behoefte.

    Bekijk de video >
  • Geheugenpoli voor oudere migranten


    Jaartal: 2016
    Oudere migranten zoeken zelf vaak geen hulp bij klachten die verband kunnen houden met dementie. Zij denken bijvoorbeeld dat achteruitgang van het geheugen bij de leeftijd hoort. Als zij al naar de huisarts gaan, is deze vaak onvoldoende toegerust om dementie bij deze groep te herkennen. Het gevolg is dat zorg- en behandelingsmogelijkheden onbenut blijven en mantelzorgers overbelast raken. Om huisartsen te ondersteunen bij de diagnostiek en behandeling van dementie bij niet-westerse migranten, wordt in Amsterdam-West een geheugenpoli gestart volgens de principes van de anderhalfdelijnszorg, Een eerder ontwikkelde Cross-culturele Dementiescreening biedt een vernieuwend hulpmiddel om de (specialistische) diagnostiek en zorg verder te verbeteren.

    Bekijk de video >
  • ‘Photographic Treatment’ van ouderen met dementie


    Jaartal: 2016
    In Nederland wonen inmiddels zo’n tienduizend migranten met dementie. Kunstenaar Laurence Aëgerter, initiatiefnemer van het wetenschappelijk begeleide project Photographic Treatment, wil een beeldbank inrichten met foto’s die relevant zijn binnen verschillende culturen: Sharing Images. Mantelzorgers of zorgverleners kunnen daaruit op trefwoord foto’s kiezen en deze uitprinten of downloaden naar een tablet. De deelnemende ouderen voeren individueel of in een groep gesprekken op basis van de foto’s. Een herkenbare wereld heeft een grote therapeutische kracht. Uit proeven blijkt dat ouderen plots anekdotes uit hun verleden naar boven weten te halen. Ze kunnen daarover opvallend helder vertellen, waarbij ze zich duidelijk erg gelukkig voelen.

    Bekijk de video >
  • Health Communicator voor Turkse ouderen


    Jaartal: 2016
    De ervaring in de huisartspraktijk leert dat gebrekkige communicatie met anderstaligen in zo'n 20 procent van de gevallen de diagnose bemoeilijkt. Door de aanwezigheid van een familielid als tolk, voelen patiënten zich geremd om te praten over onderwerpen die binnen hun cultuur gevoelig liggen. Dit project ontwikkelt een extra module binnen de Health Communicator, een anamnese- en voorlichtingssysteem in diverse talen. De nieuw te ontwikkelen module voor Turkse 55plussers verbetert de communicatie tussen gezondheidswerkers en deze groep patiënten. De focus ligt op specifieke gezondheidsproblemen die voor hen taboe zijn (bijvoorbeeld depressie) en stelt patiënten in staat vragen in het Turks te beantwoorden ter voorbereiding op het consult.

    Bekijk de video >
  • Ik Ontmoet Mij


    Jaartal: 2016
    Het leven tussen de tradities en regels van de collectieve wij-cultuur van veel migranten en de individuele Nederlandse ik-cultuur, zorgt voor spanning, eenzaamheid en depressie bij oudere migrantenvrouwen. Deze problemen kunnen weer leiden tot lichamelijke klachten, slapeloosheid en zwaarlijvigheid. Ik Ontmoet Mij, een training met tien sessies rond zelfzorg, zelfwaardering en zelfbeschikking, ondersteunt de emancipatie van deze groep. De deelnemers nemen in een veilige omgeving meer verantwoordelijkheid voor hun eigen lichaam en geest. In dit project wordt een trainersopleiding opgezet om jongere ervaringsdeskundigen hun kennis en ervaring te laten overdragen aan oudere vrouwen. Terugkomdagen en intervisie zorgen voor een verdere verbetering én verspreiding van de aanpak.
  • Open atelier voor migrantenouderen


    Jaartal: 2016
    Van oude textieltechnieken in een nieuw jasje tot pottenbakken en boetseren, en van schimmenspelen tot zelf muziek maken. Zelf doen en iets creëren vergroot de eigenwaarde en heeft een positief effect op het welbevinden van ouderen die zorg ontvangen. Het huidige activiteitenaanbod voor ouderen heeft weinig aandacht voor kunstbeoefening en is nauwelijks cultuurspecifiek. Dit project organiseert kunstprojecten en workshops in open ateliers, onder begeleiding van kunstenaars. De begeleiders maken vooraf kennis met de doelgroep en worden getraind in de verschillende facetten van het ouderdomsproces. Als ‘buitenstaander’ kunnen zij de migrantenouderen onbevangen aanspreken op eigenschappen en kwaliteiten die ondergesneeuwd zijn door de dagelijkse zorgbehandeling.

    Bekijk de video >
  • Vertellen geeft kracht


    Jaartal: 2016
    Migrantenouderen voelen zich vaak niet serieus genomen door hun medeburgers. Vanwege taalproblemen begrijpen anderen hen niet, met een negatief effect op hun eigenwaarde als gevolg. In dit project organiseren speciaal opgeleide migrantentrainers, de ‘info-vertellers’, groepsgesprekken in de eigen taal over uiteenlopende zaken als de administratie, dementie, een zinvolle dagbesteding en omgaan met verlies of heimwee. Hoe regel je je zaken als je iets zelf niet meer kunt? De vertelmethode sluit goed aan bij culturele tradities om verhalen te gebruiken voor het doorgeven van informatie. Het vertellen van een verhaal is minder ‘direct’ dan gebruikelijke voorlichting en sluit goed aan bij de belevingswereld van migrantenouderen.

    Bekijk de video >
  • In beweging met MOOFIE


    Jaartal: 2016
    Ouderen bewegen te weinig, vooral de groep boven de 75 jaar. De MOOFIE, waarvan een prototype is getest bij Nederlandse ouderen, is een stok die kan praten. Een stem zet ouderen aan tot bewegen. Elke beweging lokt een reactie uit in de vorm van (gekleurd) licht en/of geluid. Ook kan MOOFIE muziek van vroeger afspelen tijdens het oefenen. Het bestaande prototype is niet geschikt voor ouderen met een niet-westerse afkomst, ook omdat de basale software in het Nederlands is ontwikkeld. In dit project wordt MOOFIE in co-creatie met oudere Turkse migranten afgestemd op hun wensen, behoeften en cultuur, om het product vervolgens technologisch door te ontwikkelen.
  • Verhaal aan tafel in Haarlemmermeer


    Jaartal: 2016
    In Verhaal aan Tafel krijgen oudere migranten de gelegenheid om tenminste één keer in de maand met een gastgezin in hun buurt boodschappen te doen, te koken en samen te eten. Via eten geef je uiting aan jezelf, je cultuur, je generatie. Samen eten betekent een dagje uit, trots zijn op je eigen keuken en je kennis kunnen overdragen in verhalen over gerechten, tradities en gewoonten. Gastgezinnen genieten van het eten en de verhalen en kunnen eventuele problemen bij de ouderen signaleren. Op het Grote Verhalendiner komen de ouderen, hun familie en de gastgezinnen samen voor presentaties van de (culinaire) verhalen van de ouderen.
  • Het verhaal van oudere Antillianen


    Jaartal: 2016
    Tweede helft vorige eeuw kwamen veel Caribische Nederlanders en Arubanen naar Nederland. Deze mensen zijn inmiddels oud, krijgen zorg of wonen in een instelling. Bijna niemand hier kent hun verhalen, terwijl die vaak opmerkelijk én geschiedkundig interessant zijn. In dit project komen de verhalen naar voren in een filmdocumentaire. Antillianen vertellen over hun jeugd in de Antillen, hun droom, de oversteek en hun belevenissen in de eerste jaren in Nederland. De verhalen worden geïllustreerd met archiefbeelden, als deze beschikbaar zijn. De film zet de dromen van vroeger tegenover de realiteit van het leven in Nederland. De documentaire wordt zoveel mogelijk door Antillianen gemaakt.

    Bekijk de video >
  • Gezonde Taal! voor oudere migranten


    Jaartal: 2016
    Taal en gezondheid zijn sterk met elkaar verbonden. Denk aan het doen van ‘gezonde’ boodschappen – waarvoor je moet kunnen lezen – en het begrijpen van gezondheidsvoorlichting. Migrantenouderen zijn dan ook vaak ‘dubbel kwetsbaar’. Zij kampen met gezondheidsproblemen én hebben een taalachterstand. Dit project leidt vrijwilligers op om te werken met de beproefde lesbrieven ‘Gezonde Taal!’. Zij realiseren laagdrempelige themabijeenkomsten voor oudere migranten en inloopmogelijkheid in de bibliotheek. En ze organiseren met hen ‘werkbezoeken’ in de wijk, zoals rondleidingen bij gezondheidscentra of een gezamenlijk bezoek aan de apotheek. De deelnemende migrantenouderen helpen bij de ontwikkeling van nieuwe lesbrieven die aansluiten op de vraag in de wijk.

    Bekijk de video >
  • Grijze haren, groene vingers


    Jaartal: 2016
    Veel allochtone ouderen voelen zich niet thuis bij bestaande activiteiten voor ouderen. Maar tuinieren blijkt voor vrijwel iedereen een fijne bezigheid. Dit project creëert een stukje ‘vertrouwde omgeving’ in de vorm van een tuin. Door samen kruiden en groenten uit verschillende landen te verbouwen, brengt het project ouderen bij elkaar en laat ze kennismaken met voor hen onbekende culturen. Door na enige tijd de kleinkinderen uit te nodigen, kunnen de ouderen optreden als ‘leermeester’. Zo herwinnen ze een positie die ze in hun geboortelanden vaak hadden maar in Nederland zijn kwijtgeraakt. Het samenzijn biedt ook ruimte voor gesprekken over ouder worden, gezondheid en zelfredzaamheid.

    Bekijk de video >
  • Langer thuis met huisbezoek


    Jaartal: 2016
    In dit participatie- en empowermentprogramma in de Haagse wijk Moerwijk worden vijftien allochtone vrouwen elk gekoppeld aan een allochtone oudere in de wijk. Het gaat om een wijk waar veel bewoners kampen met eenzaamheid en sociaal isolement. Elke week gaan de vrijwilligers op huisbezoek en doen kleine huishoudelijke taken als strijken, schoonmaken of boodschappen doen. Door het regelmatige bezoek en de hulp kunnen de ouderen langer thuis blijven wonen. De bezoekende vrouwen doen op hun beurt werkervaring op en leggen nieuwe sociale contacten. Dat hen kan helpen om na twee jaar door te stromen richting scholing of arbeid, om zo uiteindelijk economisch onafhankelijk te kunnen worden.
  • Verborgen ouderen in zicht


    Jaartal: 2016
    Oudere migrantenvrouwen, die vaak alleen maar in het gezin hebben gewerkt, raken na het overlijden van hun man vaak sterk geïsoleerd. Ze vinden door hun ‘verborgen leven’ geen aansluiting bij bestaande initiatieven. Alles wat ze nodig hebben wordt door hun kinderen gedaan. Die halen de boodschappen en brengen ze met de auto naar de dokter. In dit project neemt een groep speciaal getrainde buurtmoeders deze ouderen mee de wijk in. Zij krijgen zo weer een stukje regie over hun leven terug. In een huiskamer komen de ouderen bovendien wekelijks bij elkaar. Zo vormen zij een netwerk dat zich kan inzetten voor andere oudere vrouwen in de wijk.

    Bekijk de video >
  • Een Woonmaatje in huis


    Jaartal: 2016
    VoorUit werkt met universitaire studenten die 10 uur per week werken in ruil voor gratis huisvesting. Met, voor en door bewoners organiseren zij activiteiten die de participatie en de sociale cohesie vergroten. Dit concept is ook toepasbaar in wijken met veel migrantenouderen. Bij een match binnen deze groep, betaalt de student een klein huurbedrag en zet zich daarnaast 8 uur per week in om de oudere te helpen bij (zorg)vragen. De hulp varieert van schoonmaken en boodschappen doen tot meegaan naar het ziekenhuis, taalles geven of spelletjes doen. Door de vertrouwensband met de Woonmaatjes komen gesprekken op gang. De studenten kunnen mogelijke problemen signaleren.
  • Virtueel bezoek aan het land van herkomst


    Jaartal: 2016
    Cultuurspecifieke zorg houdt rekening met cultuur, traditie, eetgewoontes en religie. Dat is goed te organiseren, maar de grootste wens van veel migrantenouderen is niet realistisch: een begeleid bezoek naar het land van herkomst. Met bestaande virtual reality-technologie (VR) kunnen zij toch ‘op reis’. Een virtuele reis biedt aanknopingspunten om verder te praten en te ‘reminisceren’ (gestructureerd herinneringen oproepen). Een virtuele reisleider legt de aanpak uit en begeleidt de cliënt na afloop weer rustig terug naar de ‘echte wereld’. Samen met de ouderen en hun mantelzorgers zijn de gewenste virtuele reiservaringen in Marokko, Turkije en Indonesië bepaald. Dit project realiseert nieuwe content naast al bestaande VR-video’s.
  • Samenredzaam


    Jaartal: 2016
    Zorgverleners en gemeenten hebben behoefte aan extra capaciteit om de zelfredzaamheid van kwetsbare burgers te bewaken. Samenredzaam is een innovatief platform (web en app) om hoogopgeleide vrijwilligers uit migrantengroepen te werven, te trainen en in te zetten om de zelfredzaamheid van alleenwonende kwetsbare oudere migranten kritisch te volgen. Waar nodig schakelen de vrijwilligers passende hulp in. Samenredzaam is een manier om hoogopgeleiden snel, effectief en blijvend te mobiliseren om zich in te zetten voor kwetsbare doelgroepen. De aanpak heeft zich al bewezen in het project ‘Eten is meten’. Daarin aten vrijwilligers en ouderen elke maand samen, waarbij de zelfredzaamheid structureel door de vrijwilligers werd gemeten.

    Bekijk de video >
  • Lotgenotencontact voor oudere migranten


    Jaartal: 2016
    Nederland telt ongeveer honderd inloophuizen met psychosociale begeleiding voor (ex-)kankerpatiënten en hun mantelzorgers. Oudere migranten komen hier echter niet naartoe, terwijl lotgenotencontact juist van wezenlijk belang is voor deze groep. Ze zwijgen meestal over hun ervaringen en moeten deze alleen verwerken. Ook hebben ze vaak een gebrek aan kennis en ziekte-inzicht. Een lotgenotengroep kan oudere migranten en hun mantelzorgers ondersteunen en hen begeleiden naar het inloophuis. De vrijwilligers van het inloophuis krijgen een training om cultuursensitief te gaan werken Of de aanpak effect heeft, wordt in dit project onderzocht door het Verwey-Jonker Instituut, dat de methode ook zal beschrijven voor de verdere verspreiding.

    Bekijk de video >
  • Ouderenkamer in de moskee


    Jaartal: 2016
    Marokkaanse ouderen leiden vaak een geïsoleerd leven. Ze spreken slecht Nederlands en zijn onbekend met de mogelijkheden in hun wijk. Wel zien we dat ze vaker dan vroeger de moskee bezoeken. In dit project in een Rotterdamse moskee ontvangt een ouderenconsulent van het wijkteam ouderen in een speciale ouderenkamer. Ze kunnen er praten over thema’s als beweging, valpreventie, eigen kracht, medicatie en gezondheid. In afstemming met de ouderen organiseert de consulent aansluitend activiteiten in de wijk. De moskee krijgt een belangrijke plaats als actief partner in het sociale netwerk van de ouderen. Vrijwilligers van de moskee helpen ouderen uit hun isolement te komen en hun zelfredzaamheid te vergroten.

    Bekijk de video >
  • De Diversiteitsladder


    Jaartal: 2016
    Om mensen kwaliteit van leven en verantwoorde zorg te bieden, is het belangrijk rekening te houden met hun specifieke culturele afkomst. De Diversiteitsladder met bijbehorende toolkit is daarvoor een potentieel hulpmiddel. De ladder is een kwaliteitsinstrument om de bejegening van migrantenouderen te meten. Het gaat in dit project om een doorontwikkeling van de diversiteitsscan die eerder in samenwerking met Kiwa is opgezet in het project Roze Zorg. De Diversiteitsladder meet de cultuursensitiviteit van de organisatie, de medewerkers en de bewoners onderling. Het idee is om in drie zorggroepen een pilot met het instrument te draaien. Feedback vanuit focusgroepen met migrantenouderen helpt bij de verdere implementatie.

    Bekijk de video >
  • Toeren in je eigen wijk


    Jaartal: 2016
    Veel allochtone ouderen leven geïsoleerd en komen weinig buiten. Hun kinderen regelen alles voor ze en zelf zijn ze vaak amper betrokken. Onder begeleiding van vitale ouderen, speciaal getraind voor dit project, gaan migrantenouderen in groepjes op pad in hun eigen wijk. Ze maken kennis met wat de wijk te bieden heeft aan hulp bij knelpunten als armoede, taalmoeilijkheden en gezondheidsproblemen. Denk aan kookprojecten voor ouderen of projecten waar vrijwilligers helpen met de administratie. Doordat de ouderen naar buiten komen, een netwerk vormen en zelf ook weer andere ouderen in beweging brengen, ontstaat tevens een duurzame toeleiding van ouderen naar het wijkteam.

    Bekijk de video >
  • ‘Migranten Senioren Chefs’ in het No Budget Restaurant


    Jaartal: 2016
    Eten verbindt, raakt aan de trots van een volk en brengt mooie herinneringen naar boven. Het No Budget Restaurant, een gratis restaurant voor minderbedeelden, geeft het bereiden van een maaltijd weer terug in de handen van migrantenouderen. Onder begeleiding van een ‘leermeester’ (een kok) en een horecamanager stellen zij als ‘Senioren Chefs’ leerdoelen vast om hun eigen culinaire ervaringen en de voor hen bekende recepten en menu’s te bereiden. De multiculturele kookprojecten die zo ontstaan prikkelen oudere migranten hun kennis en kunde in te zetten. Samen leren, samen proeven en samen eten vermindert bovendien het sociaal isolement, een groot probleem waar nogal wat senioren mee kampen.

    Bekijk de video >
  • Betere ggz-voorlichting voor oudere migrant


    Jaartal: 2016
    Psychische problemen zijn voor oudere migranten vaak taboe. Onbekendheid, angst voor roddel, culturele barrières en taalproblemen zorgen ervoor dat zij zelden bij de ggz aankloppen. Mensen doen eerder een beroep op alternatieve genezers of consulteren een arts in het herkomstland. Om de taboes te doorbreken wil dit project samen met oudere migranten passend voorlichtingsmateriaal ontwikkelen, waaronder een theatervoorstelling. De voorlichting belicht de meerwaarde van de ggz bij klachten als depressie, angst of cognitieve beperkingen. Ervaringsdeskundigen dragen bij met voorlichting in de wijk, verpleeghuis of gebedshuis. Als extra hulpmiddel komt er een ‘beslisboom’, die snel laat zien welk pad de oudere migrant kan bewandelen voor hulp.

    Bekijk de video >
  • Intercultureel ‘Bijna Thuis Huis’ in Nijmegen


    Jaartal: 2016
    Voor migranten die palliatieve zorg krijgen is het soms moeilijk een passende omgeving te vinden voor hun laatste fase. Het Nijmeegse ‘Bijna Thuis Huis’ wil een aparte verblijfsmogelijkheid creëren om migrantenouderen vanuit de eigen cultuur in de laatste levensfase alle ruimte, persoonlijke zorg, gepaste geestelijke ondersteuning en warmte te geven. Het initiatief streeft naar een laagdrempelige organisatie, waarin de oudere gast centraal staat en niet het ziektebeeld. De regie is in handen van de gast en diens familie, terwijl de organisatie van het dagelijks leven voornamelijk op de inzet van vrijwilligers steunt. De professionele zorg is in handen van huisarts en thuiszorg.
  • ‘Vraagelkaar’ voor een sprankje geluk


    Jaartal: 2016
    Oudere migranten durven vaak niet goed aan te haken bij sociale activiteiten. Vraagelkaar, een beproefde methode om ouderen met buurtgenoten te verbinden, versterkt het sociale netwerk. De wensen die oudere migranten in interviews uiten, worden in dit project verwerkt in het bestaande Geluksspel van Vraagelkaar. Deelnemende ouderen ontmoeten elkaar in het VraagelkaarCafé, waar ‘vraag en aanbod’ bij elkaar komen. Door bijvoorbeeld te praten over vroeger, samen naar de markt te gaan of traditionele gerechten te koken, ervaren de deelnemers een ‘sprankje geluk’, een van de doelen van de Vraagelkaar-methodiek. Een pilot in Amsterdam liet zien dat de vraagverlegenheid vermindert. Sociale relaties verbeteren en het geluksgevoel neemt toe.

    Bekijk de video >
  • Een beeld zegt meer dan 100 woorden


    Jaartal: 2016
    In de palliatieve fase sluit de zorg vaak niet goed aan bij de behoeften van Nederlanders met een niet-westerse afkomst. Naast culturele en religieuze verschillen zijn er praktische problemen, zoals een slechte beheersing van het Nederlands, laaggeletterdheid en geringe gezondheidsvaardigheden. Er is behoefte aan begrijpelijk en herkenbaar informatiemateriaal over de laatste levensfase. In dit project worden eerst interviews gehouden om te achterhalen over welke onderwerpen de meeste vragen leven. Met animatiefilmpjes, (foto)strips of infographics, te ontwikkelen in samenwerking met een gebruikerspanel, komt vervolgens concrete voorlichting beschikbaar over de mogelijkheden van palliatieve zorg. De materialen nodigen uit tot dialoog tussen de zieke, naasten, zorgverleners en vrijwilligers.
  • Oud Geleerd Jong Gedaan


    Jaartal: 2016
    Enthousiaste studenten die interactieve colleges geven aan senioren, dat is het concept van Oud Geleerd Jong Gedaan. Sinds 2014 hebben meer dan achthonderd senioren dergelijke colleges gevolgd. Nu wordt het tijd dat ook oudere migranten eraan kunnen meedoen. Door oud en jong samen te brengen, draagt Oud Geleerd Jong Gedaan bij aan het verhogen van het welzijn van oudere migranten. De colleges duren een uur en worden gegeven door goed opgeleide en gepassioneerde studenten met een migrantenachtergrond. Deelname vermindert gevoelens van eenzaamheid bij de senioren en remt hun geestelijke achteruitgang. Studenten doen relevante werkervaring op en maken en passant kennis met de zorgsector.
  • Thuishuis tegen eenzaamheid


    Jaartal: 2016
    Oudere migranten zijn vaak kwetsbaar. Ze hebben gemiddeld een slechtere gezondheid en een lager inkomen. Ook is hun netwerk buiten de eigen etnische groep meestal klein. Het Thuishuis is een kleinschalige woonvorm – vergelijkbaar met een studentenhuis – voor alleenstaande ouderen die liever niet alleen wonen of die eenzaam zijn. Dit project realiseert een Thuishuis voor migrantenouderen. In combinatie met het Thuisbezoek – net als het Thuishuis gerund door vrijwilligers – zorgt deze woonvorm voor het revitaliseren van het sociale netwerk. Naast praktische en emotionele ondersteuning stimuleren de vrijwilligers de ouderen om deel te nemen aan sociale activiteiten. Dat vergroot hun participatie in wijk of buurt.

    Bekijk de video >